“Kendini bilen, Rabbini bilir.” Pi Yaşam Akademisi olarak bu bölümde, tasavvufun kadim bilgeliğini günümüzün içsel arayışıyla buluşturuyoruz. Gönül dünyasının kapılarını aralayan yazılarımızla; nefis terbiyesi, aşkın halleri ve varlığın hakikatine dair derinlemesine bir keşfe çıkın. Maneviyatın modern hayattaki izdüşümlerini ve ruhun sükunete açılan yollarını burada keşfedebilirsiniz.
Rahmetin Kaynağı Sevgi: “Rahmet Muhabbetin Rahminde Gelişir” Bazen bir cümlenin içine koca bir yolculuk sığar. “Rahmet muhabbetin rahminde gelişir” dediğimizde, varoluşun iç işleyişine dair bir anahtar cümleye dokunuruz. Pi Yaşam Akademisi’nin diliyle söyleyelim: sevgi bir tohumdur, rahmet ise o tohumun meyvesi. İçindekiler Sevgi: Başlangıcın Dili Rahmet: Olgunlaşmanın Meyvesi “Rahim” Kökü: Korunaklı Alan Rahman ve Rahim:…
Besmele ve Hablullah: İlahi İp ile Varlık Sahasına Tutunmak İslam düşünce geleneğinde kavramlar, sadece sözlük anlamlarıyla değil, ontolojik (varlıksal) derinlikleriyle ele alınır. Bu derinliğin en sarsıcı iki sembolü Besmele ve Hablullah (Allah’ın İpi) kavramlarıdır. Besmele, her hayırlı işin kapısını açan bir anahtar; Hablullah ise o kapıdan geçtikten sonra hakikat yolunda düşmemeyi sağlayan bir dayanaktır. 1.…
SIBGATULLAH: RUHU EN GÜZELİN RENGİYLE BOYAMAK Hiç ruhunuzun rengini merak ettiniz mi? Dünyanın tozu, kiri, egonun gri tonları ve hırsların donukluğu üzerimizden çekilse, geriye hangi renk kalırdı? Kuran-ı Kerim’de kalbimize inen en estetik ayetlerden biri şöyle fısıldar bize: “Allah’ın boyası (Sıbgatullah)… Allah’tan daha güzel boyası olan kimdir?” (Bakara, 138) Bu, öylesine söylenmiş bir söz değil,…
“Hüve”, Arapçadaki “hüve / huwa” (هو) zamirinden gelir ve en sade haliyle “O” demektir. Kur’an tilavetinde sık duyduğumuz “…illâ hüve…” kalıbı buna örnektir. Surah Quran Türkçede “Hüvel” çoğu zaman tek başına değil, “Hüve’l-…” şeklinde karşımıza çıkar. Buradaki “-l”, Arapçada “el-” (belirlilik takısı) ile birleşmiş okunuştur. Mesela: Hüve’l-Bâkî: “Bâkî olan (kalıcı olan) sadece O’dur.” “Hüve”in kalbe…
“Yakaza” kelimesi sözlükte uyanıklık demektir. Tasavvuf dilinde ise daha ince bir yere dokunur: Sâlikin (yolda yürüyenin) kalbinin, Hak’tan gelen bir uyarıyla gaflet uykusundan uyanıp teyakkuz hâline geçmesi… Yani gözler açık olsa da kalbin uyuduğu, gözler kapalı olsa da kalbin uyandığı o içsel eşik.(TDV İslâm Ansiklopedisi ) Yakaza, bir “mistik gösteri” değil; çoğu zaman çok sade…